SENİ SEVİYORDUM
Sana uzak kentlerden birinde,
Zamanın bir yerinde seni ve senli günleri anımsattı akşam güneşi.
Onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi. İnsan her gün anımsar mı aynı gözleri?
ONUN ADI BAŞKA ŞEY OLACAK...
Meçhulleşmiş bir soğuk şehrin güneşinde gördüm seni...
Işıldıyorsun ve parlıyorsun ay ışığı gibi sanki...
Ve rüyalarımın en akla sığmaz hayallerime inat senden ayrılıp yine o şehre gidiyorum.